|
| |

Bölümler
Ana Sayfa
Haber
Ekonomi
Dünya
Kültür Sanat
TV
Derin Haber
Magazin
Kadın
Spor
Yazarlar
Bilim Teknoloji
Hava Durumu

Mustafa Mutlu
mailto:[email-masked]

Gün    Ay     Yıl

| Katilin öldürdükleri!

Türkiye, dün işlenen hain cinayette sadece Üzeyir Garih'i kaybetmedi...
İnsancıl yüzünün...
Medeni cesaretin...
Açıklığın...
Yalınlığın...
Dürüstlüğün...
İçtenliğin...
Vatanseverliğin...
Demokratlığın...
... ve dostluğun en büyük savunucularından birini kaybetti...
Bu yüzden 'Başın sağolsun Türkiye' bile diyemiyorum...
Vahlar olsun Türkiye... Vahlar olsun!
Cumhurbaşkanım...
Sizi özlüyoruz!
Sayın Cumhurbaşkanım! Bu pazar gününü de 'vatandaş dertleri'ne ayıracak haliniz yok biliyorum... Biliyorum size gelen her mektubu yanıtlamaktan, her dilekçeye cevap vermekten bitkin düşüyorsunuz... Ama ben yine de bu tatil gününüzden birkaç dakika çalmak istiyorum izninizle...
Uzun söze gerek yok; ilk seçildiğiniz günden beri bu insanlar sizi sevdi... Çünkü sizi ve saygıdeğer ailenizi 'kendilerinden biri' olarak gördü... Yerinde ve zamanında çıkışlarınızla, çağdaş ve tutarlı görüşlerinizle dürüst ve ilkeli kişiliğinizle bizi etkilediniz...
Kırmızı ışıkta durmalarınızı, marketten su-ekmek almalarınızı kastetmiyrum... Ama birbuçuk yılı aşkın süredir o koltukta oturmanıza rağmen, çocuklarınızın adını, yeğenlerinizi, kardeşlerinizi öğrenemedi bu insanlar... Hatta bu yazıyı yazarken etrafımdaki üç-beş arkadaşa eşiniz, hanımefendinin ismini sordum; hatırlayan çıkmadı... Sadece bir kişi emekli öğretmen olduğunu ve şu anda kendisini hayır işlerine adadığını söyledi; o kadar!
Bu insanlar sizin işte bu yönünüzü sevdi Cumhurbaşkanım...
* * *
Uzun sözün kısası Sayın Cumhurbaşkanım; üslubunuz ve yaşam-yönetim tarzınızla benimsedik sizi... Ama bu son zamanlarda beni ve benim gibi size saygı duyan insanları rahatsız eden bir 'şey' var... Hani şu 'Anayasa kitabı fırlatma' olayı vardı ya! İşte o günden bu yana, sizi göremiyoruz...
Biliyoruz; en az eskisi kadar çalışıyorsunuz... Biliyoruz; Denetleme Kurulu'nuzla, danışmanlarınızla ve engin devlet tecrübenizle devletimizin ihtiyaç duyacağı anda, hazır ve nazırsınız!
Ama ben bunu da kastetmiyorum...
Mecazi anlamıyla söylemiyorum; fiili 'görmek' kavramından bahsediyorum... Çok şükür ki sağlık durumunuzun iyi olduğunu cümle alem biliyor ve bu yüzden ortalığı yalan yanlış tevatürler kaplamıyor. Ama sizi görememek bizi hem üzüyor; hem de kafamızda bir sürü 'Acaba'nın oluşmasına yol açıyor...
-Acaba siyasetin kirli ellerini gördü de Cumhurbaşkanı olduğuna pişman mı oldu? Acaba işini sevmiyor mu? Acaba korktu mu? Acaba yıldı mı? Acaba pes mi ediyor? Acaba gelecek kaygısına mı düştü?Acaba umutsuz mu? Acaba çaresiz mi? Acaba küskün mü? Acaba acaba acaba acaba acaba?
İşte bu 'Acaba'lar arttıkça; bildiği ve sevdiği 'Cumhurbaşkanı Ahmet Necdet Sezer'i özleyen insanların sayısı da artıyor... Özlemekten vazgeçenler de 'Acaba?' diye sormaktan vazgeçiyorlar ve soru ifadesinin yerine 'yargı'yı yerleştiriyorlar:
-Yıldı, korktu, pes etti... Gelecek kaygısına düştü... Umutsuz, çaresiz ve küskün!
* * *
Sayın Cumhurbaşkanım...
Bundan 8-10 ay önce yapılan anketlere bakın; bir de şimdikilere... 'En güvendiğiniz kurum' sorusuna 'Cumhurbaşkanlığı' diyenlerin oranında yarı yarıya bir azalma var!
Lütfen bu azalmayı ciddiye alın ve lütfen bu sonuçtan dolayı bizlere kızmayın... Sadece ve sadece Çankaya Köşkü'nün o sevmediğiniz, sizi boğan, bunaltan odalarından çıkın... Eski Ahmet Necdet Sezer olun...