29/08/2001 anasayfa>>>

<<<önceki gün   bugün   sonraki gün>>>

01
02
03
04
05
06
07
08
09
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31

Ocak
Şubat
Mart
Nisan
Mayıs
Haziran
Temmuz
Ağustos
Eylül
Ekim
Kasım
Aralık

2001
2000
1999
1998
1997

Son Dakika | arşivim | mesaj grupları | sohbet | yardım | üyelik | site haritası

| |
| yenibir.com |

| Genç Hürriyetim |

| Agora |

| Gündem |

| Politika |

| Dünya |

| Ekonomi |

| Spor |

| Yaşam |

| Teknonet |

| Tüm Haberler |

| Yazarlar |

| Kültür Sanat |

| Magazin |

| Özel Dosyalar |

| Gezi |

| Hava Durumu |

| Astronet |

| Televizyon |

| Bulmaca |

| |

| Arşiv |

| Bize Ulaşın |

| |

Kullanıcı: |
Şifre: |
|

üye olmak istiyorum
şifremi unuttum

Yazarlar
29.08.2001

Bir cenaze hakkında bilmediklerimiz

NEVE Şalom Sinagogu'na ilk defa giriyorum. Daha doğrusu hayatımda ilk defa bir sinagoga giriyorum. Ben daha cafcaflı bir yer hayal ediyordum.
Mütevazı bir dini mekán karşıma çıktı.

KADINLAR YUKARDA

Türkiye'nin önde gelen Musevi şahsiyetleri tam kadro oradaydı.

Girişte cemaat lideri Bension Pinto'ya rastladım.

Mekán çok dardı, gelen insanların sayısı ise kalabalıktı.

Hayatımda ilk defa bir kiliseye girdiğim zaman da benzer duygular hissetmiştim.

Uzun süre etrafı tetkik ettim.

Erkekler aşağıda, kadınlar ise yukardaydı.

Yani bizim cami düzenimize çok yakın bir oturma düzeni vardı.

İnsana, harem selamlık düzenini hatırlatıyordu.

Kadınların bir bölümünün başı örtüktü. Öteki bölümü ise örtmemişti.

Buna karşılık Musevi erkeklerin hemen hepsinin başında siyah ‘‘kipaları’’ vardı.

Yine erkeklerin hemen hepsi siyah takım elbise giymişti.

Bizim cenazelerimizde hep aradığım ama bir türlü bulamadığım, giden insana duyulan saygıyı gösteren güzel bir kıyafet yeknesaklığı vardı.

Türk Yahudi cemaatinin cenaze törenleri sırasında tabut, kapıda cenaze arabasının içinde bekletiliyor.

Tören son derece sadeydi.

Cenaze ayini değil, ‘‘cenaze duası’’ yapıyorlar.

Önce bir org müziği başladı.

Arkasından hahambaşı David Asseo salona girdi. Çok yaşlı olduğu için iki kişinin kolunda getirildi.

TABUTLA GÖMÜLÜYOR

Yanında üç haham daha vardı.

İkisi yüzleri bize dönük, öteki ikisi ise yan gelecek şekilde oturdular.

Arkasından hahamların biri, çok güzel ve etkileyici bir sesle dua okumaya başladı.

Duayı okuyan hahama ‘‘Hazan’’ deniyor. Müslümanlıktaki müezzinin karşılığı oluyor.

Okuduğu dua mevlite benzeyen bir şeydi.

Sordum, Hazreti Davut'tan ‘‘Mezmurlar’’ okuyormuş.

Öğrendiğim bir başka şey de şu oldu.

Türk Yahudi cemaatinden ölenler tabutla toprağa veriliyormuş.

Naaşın toprağa bir an önce karışması için, tabutun altı çok ince yapılıyormuş.

Ayrıca, toprağa verilmeden önce, aile üyeleri tabutun içini toprakla dolduruyormuş.

Ulus Yahudi Mezarlığı'nda, bir kişi ölmeden önce mezar yeri alınamıyormuş.

O yüzden aile kabristanı yokmuş.

Ancak eşlerden biri öldüğü zaman, iki kişilik kabristan alınabiliyormuş.

Saat 13'ü biraz geçiyordu.

Mezmur okunurken, yan taraftaki camiden ezan sesi gelmeye başladı.

EZAN VE MEZMUR

Bir anda Mezmurlar'la ezan birbirine karıştı.

Onun ardından kürsüye İshak Alaton geldi.

Ben daha duygusal bir konuşma bekliyordum.

İshak Bey, rasyonel bir konuşma yaptı.

Sonradan düşündüm, benim yıllardır tanıdığım Alaton, bu konuşmayı yapardı.

İş ahlákından, dayanışmadan ve sosyal sorumluluklarımızdan söz etti.

Aynı konuşmayı sabah İstanbul Teknik Üniversitesi'nde de yapmış.

Alaton konuşmasının bir yerinde Üzeyir Bey'in Tevrat ve Kuran'ı çok iyi incelediğini ve aralarında çok ortak noktalar bulduğunu söyledi.

Bu benzerlikleri etrafındakilere her fırsatta anlatırmış.

Bir ara dikkat ettim.

Her duadan ve konuşmadan sonra etrafımdaki insanlar da ‘‘Amin’’ diyordu.

Aklıma yine Beşiktaş Teknik Direktörü Daum geldi.

KAPIDA İŞİTTİĞİM

Onun cenaze namazındaki duruşunu hatırladım.

Eminim duaları kabul edilmiştir.

Eminim dün de Neve Şalom Sinagogu'ndaki biz Müslümanların duaları da kabul edilmiştir.

Ben dün bir kere daha şuna inandım.

Bu dünyanın iyi ve yararlı insanlarının Allah'ı birdir.

Çıkarken Fethullah Gülen'e yakınlığını bildiğim birisi kulağıma eğildi ve şunları söyledi:

‘‘Buradaki kalabalık bana Osmanlı dönemini hatırlattı. O devlet işte bu mozayiği 600 yıl bir arada tutmayı başarmıştı.’’

e-posta

|

arkadaşıma yolla | arşivime ekle | yazıcı için

Ana Sayfa | Son Dakika | Tüm haberler | Gündem | Politika | Dünya | Ekonomi | Spor | Yaşam | Bilim-Teknoloji | Yazarlar
Kültür Sanat | Magazin | Özel Dosyalar | Gezi | Piyasanet | Hava Durumu | Astronet | Televizyon
Bulmaca | İnsan Kaynakları | Arşivim | Arama+Arşiv | Bize ulaşın | Yardım

© Copyright 2001 Hürriyet